Musée d'Art et d'Histoire du Judaïsme

MAHJ olarak bilinen Musee d'art et d'histoire du Judaisme, Fransa'nın Yahudi sanatı ve tarihi müzesidir. Müze, 1998'de Marais'daki 17. yüzyıldan kalma bir konak olan Hotel de Saint-Aignan'da, 3. arrondissement'da açılmıştır.

Koleksiyon, Orta Çağ'dan 20. yüzyıla kadar Fransa ve Avrupa'daki Yahudi yaşamını, dinî uygulamaları ve kültürü izler. Koleksiyonun bir bölümü, 1948'den koleksiyonunun yeni müzeye aktarılmasına kadar Montmartre'da faaliyet gösteren daha önceki Musee d'art juif'den gelmiştir.

Tevrat tomarları, aron ha-kodeş perdeleri, Hanuka kandilleri ve evlilik sözleşmeleri (ketubot) gibi ritüel nesneler, Avrupa ve Kuzey Afrika'daki farklı Yahudi topluluklarında dinî uygulamaları gösterir.

Dreyfus olayına ayrılan bölüm, ordu yüzbaşısı Alfred Dreyfus'nun haksız yere mahkûm edilmesini ve bunun Fransa siyasi tarihindeki rolünü ele alır. Müze ayrıca Marc Chagall'nın eserleri de dâhil olmak üzere Paris Okulu'ndaki Yahudi sanatçıların çalışmalarına ev sahipliği yapar. Konağın 17. yüzyıldan kalma avlusu ve boyalı tavanları da koleksiyonun yanı sıra ziyaretin bir parçasıdır.

1650'lerde Duc de Saint-Aignan için inşa edilen Hotel de Saint-Aignan, daha sonra 19. yüzyıl ile 20. yüzyılın başlarında kalabalık Marais'da atölyelere ve bir Yahudi okuluna ev sahipliği yaptı; bakıma muhtaç hâle geldikten sonra yeni müzeye ev sahipliği yapmak üzere restore edildi. Bu nedenle binanın kendi tarihi, koleksiyonunun konusuyla yan yana ilerler.

Kalıcı galerileri sakin bir tempoda gezmek bir buçuk ila iki saat sürer; geçici bir sergi varsa buna ek süre ayırın.

Marais'nın konumu, müzenin semtteki diğer tarihî konaklar ve küçük galerilerin yoğunlaştığı bölge boyunca yapılacak daha uzun bir yürüyüşle kolayca birleştirilebilmesini sağlar. Bu nedenle mahallede yarım gün geçirmek, ziyareti planlamanın yaygın bir yoludur.

Yalnızca ritüel nesneleri galerilerine ve Dreyfus olayı bölümüne odaklanan, geçici sergi alanını atlayan bir ziyaretçi, ziyareti makul şekilde yaklaşık bir saate indirebilir.

Hafta içi sabah saatleri en sakin zamanlardır. Müze pazartesi günleri ve Yahudi bayramlarında kapanır. Bu program, salı günleri kapanan Paris'teki çoğu müzeden farklıdır; bu nedenle ziyaretten önce bayram takvimini özel olarak kontrol etmek burada başka yerlere kıyasla daha önemlidir.

Kayıtlı değil: Müzenin kendi sitesinde belirtilen genel kuralın ötesinde, bayram günlerindeki kapanışların güncel ve eksiksiz listesi.

Ücretli bilet kalıcı koleksiyonu kapsar; öğrenciler için indirimli, 26 yaş altındaki AB sakinleri ve 18 yaş altı ziyaretçiler için ise daha da indirimli veya ücretsiz tarife uygulanır. Bu uygulama yaygın Fransız müzesi geleneğiyle uyumludur; geçici sergiler de genellikle aynı kombine bilet kapsamındadır.

Güncel ücretler müzenin kendi sitesinde yer alır ve ziyaret günündeki güvenilir bilgiyi bu site sunar.

11. Hat üzerindeki Metro Rambuteau ile 1 ve 11. Hatlar üzerindeki Hotel de Ville, Marais'nın dar sokaklarından kısa bir yürüyüş mesafesindedir.

Centre Pompidou aynı gezide birleştirilebilecek kadar yakındır. Müze, Marais'nın müzeye dönüştürülmüş diğer tarihî konaklarına da kolayca ulaşılabilecek bir konumdadır; bunların birçoğu -- aralarında Musee Carnavalet de bulunur -- ücretli ulusal müzeler yerine ücretsiz, kalıcı koleksiyonlara sahip şehir müzeleridir. Müzenin rue du Temple üzerindeki girişi, semtin diğer tarihî kapıları arasında kolayca gözden kaçabilir; aranması gereken işaret, Hotel de Saint-Aignan'nın oyma taş cephesidir.

Fransa'daki bir Yahudi kurumu için son yıllardaki güvenlik koşulları göz önüne alındığında standart olan giriş güvenlik kontrolü, yoğun zamanlarda birkaç dakika ekler ve girişten önce çantaların kontrol edilmesi anlamına gelir.

Bazı ritüel nesnelerin ve ödünç alınmış eserlerin fotoğraflanması, eseri ödünç veren kurumun böyle bir şart koyduğu durumlarda kısıtlanır. Bu kural müzenin tamamında tek tip uygulanmak yerine oda oda belirtilir.

Giriş çevresindeki dar Marais sokaklarında hafta sonu öğleden sonraları yoğun yaya trafiği vardır. Bu nedenle zamanı kısıtlı bir ziyaretçinin öğle saatinde gelmektense açılıştan kısa süre sonra gelmesi daha uygundur.

Oyma taş kemerleriyle konağın 17. yüzyıldan kalma avlusu, binanın en çok fotoğraflanan köşesidir ve ücretli galeriler başlamadan önce yer alır.

İçeride, kalıcı galerilerde flaşsız fotoğraf çekimine genellikle izin verilir; ancak belirli ödünç alınmış nesneler veya ritüel eşyalar bazen bu genel kuralın dışında tutulabildiğinden, oda oda yerleştirilen bilgilendirmeler kontrol edilmelidir.

Konağın ana merdivenindeki, 1650'lerdeki binadan kalan boyalı ahşap tavan, katlar arasında ilerlerken başınızı kaldırıp bakmanız için ayıracağınız ek dakikaya değer.